En toen ineens was er een fase voorbij

Had je mij een paar weken geleden gevraagd is Sophie klaar voor de middelbare school, de volgende stap. Dan had ik gezegd neeee nog lang niet. Ze is nog zo lekker aan het spelen en doen en ze voelt er gewoon nog niet klaar voor. 

En toen kwam vandaag, een dag voor de orthodontist waarin ze haar blokjes krijgt op haar boven gebit. Nog 1 kies moest gewisseld en hop die trekt ze er zo uit zelf. 

Daar besefte ik me weer eens dat de fases in het leven van je kind soms voorbij vliegen zonder dat je daadwerkelijk door heb dat er een fase bijna klaar is. 

Want het deed iets met me, het tandenbeestje zat ineens vol. (no spon maar ze zijn echt heel leuk: https://www.madebytof.nl/ ). Mijn kleine meisje is klaar met wisselen! 

Moeten we bij elke fase zo stil staan? Ik denk het niet, ik denk wel dat het goed is om soms weer te beseffen dat alles een fase is, de irritante fases maar ook zeker de fases die je wil koesteren. En die gaan gewoon snel. ( vaak sneller dan die fases waarin je kind het alleen nog maar kan hebben over poep hahahah…. ) 

Stel me de vraag nu nog eens en dan is ze in mijn ogen wel klaar voor haar volgende stap, en nee dit komt niet door het wisselen van die tanden natuurlijk, maar wel door haar persoonlijke ontwikkeling. En dat is iets waarvan ik het wel belangrijk vind om even echt bij stil te staan.

Dit besef hielp mij ook on het eindeloze bank hangen wat te verklaren en meer te accepteren, aha ze is echt heel erg aan het ontwikkelen en zal het dus wel nodig hebben om haar energie te sparen ( nog wel tot op een zekere hoogte natuurlij hallo! ).  

Te makkelijke brug naar de waarde van mijn verbindingsnacht, maar ik ga hem wel benoemen omdat ik er echt in geloof. Hoe mooi om met je puber die al zo snel veranderd er even tussen uit te zijn.